Rode vlekken in mijn nek

Als jury hoor je het protocol te ondertekenen. Omdat de meesten van ons, half opgekruld in een auto of juryhokje, een onleesbaar doktershandschrift hebben en ik de mogelijkheid tot communicatie van waarde vind, heb ik een stempeltje. Daarop staat mijn naam, jurynummer en mijn emailadres. Waarop ik tot nu toe alleen maar leuke reactie heb ontvangen.

Het stempeltje kreeg ik ooit van partner en ik ben er nog altijd blij mee. Meestal stempel ik alle protocollen alvast voor aanvang, dat scheelt werk. Lees meer

Vandaag is rood

Zo, dat was dan weer het jaarlijkse Texelweekend. En wat voor weekend. Het eiland liet zich van zijn beste kant zien. De bijnaam ‘Ibiza van het Noorden’ is niet voor niets. Ik denk dat er een aantal mensen met roodverbrande koppies huiswaarts keerden.

Ik geef toe dat ik best gespannen was voor de eerste dag. Het mooie weer brengt voor mij altijd wat hooikoorts-zorgen met zich mee. Het was ineens bijna Lees meer

Code geel

Een dierbare vriend krijgt acuut vlekken in zijn nek als het KNMI het heeft over code geel. Hij heeft namelijk een rondvaartbedrijf, waarbij je mee kunt garnalen vissen en zeehonden kijken. En zodra het weerbericht doemsmeldingen de ether instuurt, gaan mensen afbellen. Zonder naar buiten te kijken wat het weer werkelijk is.

Dat is in onze Texelse situatie niet handig. Het weer is hier namelijk nooit wat het aan de overkant is.  Die vriend gaat heus niet varen als dat Lees meer

Op naar de Olympische Spelen

Als jullie dit lezen zit ik bij te komen van de eerste dag Texelweekend. Een jaarlijks terugkerend driedaags wedstrijdevenement, waarvoor half paardrijdend Nederland de veerboot neemt. En terecht, want het is prachtig.

Ik vraag me alleen ieder jaar de week ervoor af waarom ik ook alweer zo hoognodig moest meedoen. Want het is de eerste buitenwedstrijd van het jaar, Lees meer