Red de verliespunten…

Een toezichthouder op het voorterrein bij dressuurwedstrijden. En de verliespuntenregeling wordt afgeschaft. De opvallendste wijzigingen van de KNHS vanaf april. In de blijde veronderstelling dat we dan weer mogen. De eerste kan ik inkomen. Bij de tweede slaat mijn aura paars uit.

Om daar meteen mee te beginnen. Heb ik zelf wel eens een verliespunt gehaald? Jazeker, twee zelfs. Ik reed de allereerste wedstrijd met mijn bonte reus Lees meer

Sneeuwpret en andere misère

Ik snap echt niet dat die Scandinaviërs nog tijd hebben om te werken. De eerste vlok viel en ik kom tijd te kort. Skibroek aan, skibroek uit, waar is mijn muts, wateremmers vullen, deuren die niet open willen, kortsluiting…kortom, ik schiet voor geen meter op.

Twee dagen hebben ze binnen gestaan. Geheel tegen mijn principes, maar soms moet je het hoofd buigen voor moeder natuur. Zelfs hier sneeuwde het. En Lees meer

Hij leeft nog…

Hoe gaat het nu? Ik heb veel lieve reacties en steunbetuigingen gekregen na alle ellende van vorige week, waarvoor dank. Dat helpt toch. Het gaat naar omstandigheden goed.  Socrates loopt niet meer zo krom om zijn as te tollen. En hij kan ook weer naar beide kanten draaien, al stapt hij soms ineens weer even een pasje raar opzij weg.

Socrates eet ruwvoer, mest, plast, reageert op de omgeving en ziet er opgetogen uit. Krachtvoer laat hij grotendeels staan. Alleen de wortels wil hij Lees meer

Een hersenbloeding…

Ik dacht jullie een leuk verhaaltje te kunnen voorschotelen over mijn nieuwste initiatief: een pubquiz over verzorgen en trainen van oudere paarden. Maar het leven loopt altijd anders. Zo stond ik ineens met een paard in de trailer op de boot, op weg naar de kliniek…

Al een tijdje maak ik me enigszins zorgen over Socrates. Hij wordt dit jaar 22. Hij is altijd een einzelgänger geweest, die meestal op ruime afstand Lees meer

Bloeddrukverhogende glij-taal

Na 24 jaar huwelijk waren we toe aan nieuwe pannen. Ik weet het, nogal triviaal. Ik wil ook dat die er een beetje leuk uitzien, dus dat was even zoeken. Uiteindelijk vonden we schattige blauwe exemplaren. Maar ja, lockdown. Gelukkig waren ze online te bestellen…

Het duurde wel even, maar eindelijk kwam dan toch een pakjesbezorger met een enorme doos. Verwachtingsvol maakten we ‘m open, want wij worden nog Lees meer

Een rollercoaster aan emoties

Ik snap wel dat ‘Rollercoaster’ van Danny Vera op 1 staat. Het is het gevoel dat velen van ons momenteel hebben. Ik in ieder geval wel, met de dierenartscontrole van DD en een dingetje in Amerika. De emoties vliegen in het rond als knikkers in een flipperkast.

Mijn vorige blog raakte een snaar, zo bleek uit de reacties. Er is een grote behoefte aan ‘normale’ paarden die enigszins vergevingsgezind zijn Lees meer

Er gaat iets niet goed

Er gaat iets niet goed. Ik stimuleer mijn leerlingen hevig om alle clinics, masterclasses en webinars te volgen en doe daar zelf enthousiast aan mee. Kennis absorberen als een spons, wie weet heb je er wat aan. Maar de signalen die ik terugkrijg over sommige digitale lessen, die toch enig niveau impliceren, stemmen me somber.

Eén van hen volgde een masterclass van een bekende trainer. Ze was daarna compleet in verwarring. Het is bepaald geen domme meid en zeker geen beginner. Lees meer

Digitaal venijn

Logos, pathos en ethos. Onbedoeld raakte ik zijdelings betrokken bij een Facebookfittie. Eens te meer werd het me duidelijk dat daar nooit een oplossing voor komt, omdat de deelnemers op totaal verschillende golflengten zitten. Ken uw klassiekers, in dit geval Aristoteles (voor het geval je nog triviant gaat spelen). Je kan nog zo redelijk redeneren en logische argumenten aanvoeren, als iemand ‘toch is het zo’ vanuit emotie zegt, ben je echt uitgeluld.

Wat was er aan de hand? Jaarlijks zetten twee mannen geheel uit eigen beweging met kerst kaarsjes op oorlogsgraven op een van onze begraafplaatsen. Lees meer

Zieleroerselen en voornemens

Kerst 2020. Dat hadden we ons toch heel anders voorgesteld met z’n allen. Zelfs ik, bepaald geen vakantie- of uitgaander, vind het af en toe saai. Waar zal ik het nu weer eens over hebben, want er gebeurt geen bal. En dan krijg je dus dat je je diepste zieleroerselen gaat uitstorten in een blog…

Zo ken ik je helemaal niet. Er spreekt een heel ander beeld van je uit dan hoe ik je meemaakt. Dat was de opmerking van een goede vriendin naar aanleiding Lees meer

Onwerkelijk, onrust, gelatenheid

Onwerkelijk. Dat is misschien de beste omschrijving van wat ik voel. Later lezen we hierover in de geschiedenisboekjes. Onrust had ik veel meer in de week ervoor, toen alles om de deur in chaos veranderde en mijn adrenalinepeil voor langere tijd boven het gezondheidsniveau uit kwam. Nu rest gelatenheid. En af en toe een traan.

De weg ligt al weken open, waardoor het een enorme bende is en je met een auto -laat staan met een trailer erachter- een soort Parijs-Dakar moet afleggen Lees meer